کد مطلب: 57646 تعداد بازدید: ۶۰

حضورطلاب مدرسه علمیه خواهران حضرت فاطمه (س)درکارگاه فرزندپروری ،اسفند96

سه شنبه ۲۲ اسفند ۱۳۹۶ ساعت ۱۲:۳۲:۲۴
سرکارخانم احمدپناه درجمع طلاب گفت:رفتار آزاد منشانه و محترمانه و درک احساسات کودک، سبب می شود که او احساس قدر و ارزش کند.

به گزارش معاون فرهنگی مدرسه علمیه خواهران حضرت فاطمه(س)، کارگاه یک روزه با موضوع" فرزندپروری " برای طلاب وخانواده های طلاب در مجتمع فرهنگی شهیدهاشمی نژاد برگزار شد.

در این جلسه خانم احمدپناه از کارشناسان روانشناسی بالینی مرکز بهداشت گفت: هیچ کس این اعتقاد را ندارد که فرزند پروری کاری ساده است. وقتی فرزندان به سال های نوجوانی قدم می گذارند نزاع و درگیری ها آغاز می شوند. عوامل تهدید کننده زیادی وجود دارند که می توانند بر ایمنی و سلامت فرزندان تاثیر منفی بگذارند. وقتی فرزندان رشد می کنند و به مرحله نوجوانی می رسند  والدین به سختی می توانند رفتارهای فرزندان را تغییر دهند. اما بررسی های روانشناسی نشان داده که توصیه های والدین موثرند. والدین  فکر می کنند دوستان، تاثیر زیادی بر فرزندانشان می گذارد  اما نتایج بررسی ها و تجربیات بالینی نشان می دهند که والدین می توانند بر فرزندانشان تاثیر بگذارند.

وی افزود: کلید اصلی شیوه تربیتی مناسب درک شخصیت خلق و خوی کودک است تا در کنار آن بتوانید استعدادها و تمایلات او را بهتر شناسایی کنید.اما نمی توان گفت که یک راه قطعی برای تربیت کودکان در همه موارد وجود دارد. هیچ شیوه صحیح و منحصر به فردی وجود ندارد که شما با استفاده از آن بتوانید یک کودک سالم را پرورش دهید. به هر حال شیوه های متفاوتی هستند که همه پدر و مادرها باید از آن ها آگاهی داشته باشند.

در ادامه با بیان چند شیوه تربیتی فرزند از دیدگاه روانشناسان افزود:

1-تشویق و تنبیه: در تنبیه، نباید زیاده روی کرد، چون اثر خود را از دست می دهد.تنبیه در جمع اثر مخرب، ولی تشویق در جمع اثر مثبت دارد.برخی از انواع تنبیه وجود دارد که هرگز نباید از آنها استفاده شود مانند، تحقیر، اهانت، به کار بردن واژه های نیش دار و گاه رکیک و طعنه زدن که آثار بسیار زیان بار بر شخصیت روحی کودک دارد و چه بسا تربیت او را به کلی مختل می سازد؛ یعنی با ایجاد لجاجت، گستاخی یا خرد شدن شخصیت، او را به سوی بی قیدی و لا ابالی گری و تربیت ناپذیری می کشاند. تشویق و تنبیه دو اهرم بسیار مهم برای کنترل تعدیل و تقویت رفتار انسان است. همه انسان ها به طور فطری نیاز دارند که در جایگاه خود به آنان توجه و از آنان تقدیر شود.

2-اعتماد به نفس و عزت نفس:ایجاد اعتماد به نفس  یکی از مؤثرترین عوامل برای جهت دهی مثبت به احساسات کودک است. رفتار آزاد منشانه و محترمانه و درک احساسات کودک، سبب می شود که او احساس قدر و ارزش کند. عزت نفس سبب بهره وری فرد از نیروی تفکر و به کارگیری آن در امور زندگی است. احساس لیاقت بازتاب اعتماد به نفس است.

3-کودک و شخصیت: یکی از راه های شخصیت دادن به کودک، سلام کردن به اوست. خانواده اساسی ترین بستر رشد شخصیت مطلوب کودکان و نوجوانان است.

4-  پرهیز از زورگویی در تربیت:در امر تعلیم و تربیت روح لطیف انسان  عامل زور، ناموفق است. همان گونه که غنچه گل با زور و فشار شکوفا نمی شود.

5-استفاده از صبر و سکوت به موقع: برای برقراری ارتباط مثبت با فرزندان  افزون بر کلام، صبر و سکوت نیز لازم است.

6-احترام متقابل، کودکی کردن کودک، ناکامی های سازنده، تربیت واقع گرایانه کودک، نه سلیقه ای( گاهی می بینیم که پدر و مادری می خواهند فرزند خود را به آن چیزی وادار کنند که خود دوست داشتند انجام دهند  اما موفق نشدند. این یعنی نوعی سوءاستفاده از کودک و به بند کشیدن روان و بازیچه قرار دادن او به منظور تحقق خواسته های سرکوب شده خود)،  

7-تربیت دینی فرزند: مهم ترین بخش تربیت در خودشکوفایی، خودگستری و خودشناسی است که اینها همه  مقدمه ای برای خداشناسی است.کودکان باید در متن جنجال ها و هیاهوی زندگی روزانه  لحظه هایی را برای خلوت کردن با خود، ارتباط با خالق خود و تمرین دعا و نیایش برای بیان نیازهایشان با خداوند متعال داشته باشند.

8-اقدام به موقع در آموزش تکالیف دینی: اانجام تکالیف دینی را نباید تا زمان بلوغ به تأخیر انداخت، بلکه باید پیشاپیش انس لازم را در آنها به وجود آورد تا در زمان بلوغ مشکلی از این نظر پدید نیاید. با کودک از رحمت خدا بیشتر سخن بگویید تا عذاب خدا.برشمردن نعمت های الهی و از نیکی و بخشش و احسان خدا با کودکان سخن گفتن، مناسب ترین راه برای آشنا ساختن دل های آنان با پروردگار خویش است.

این کارشناس روانشناسی در خاتمه تصریح کرد هیچ شیوه ای از پیش تعیین شده ای برای تربیت کودکان وجود ندارد. در هر حال او را دوست بدارید و با توجه به موقعیت های مختلف، متعادل، منفعل و سلطه جو باشید. یادتان باشد بچه های امروز متفاوت هستند. آن ها علاقه ای به گوش کردن نصحیت های طولانی مدت ندارند. به نوعی می توان گفت آن ها فرزندان عصر سرعت هستند. بهترین نوع خوراک ذهنی که می توان برای آن ها تجویز کرد، پند و اندرز فست فودی است.